Wednesday, November 30, 2016

அசாத்திய திறமை

தற்போது தொடர்ச்சியாக சில பாடல்களை முனுமுனுத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

முதலாக வீரம் படத்தில் “ரதகஜ” பாடல். பாடலில் வரும் தமிழ் முதல் ஆச்சர்யம். அப்பழுக்கில்லாத தமிழ். முன்னமே எந்த சூழ்நிலையில் இந்த பாடல் வரும் என்று தெரிந்ததால் (”யாரா இருந்தாலும் … என்னை தாண்டி!!!”) அந்த தீவிரமும் பாடலுடன் தொத்திக்கொண்டு ஒருவித போதை வருவதை தவிர்க்க முடியவில்லை.

அடுத்து தாரை தப்பட்டையில் பாருருவாய பாடல். பல வருடங்களுக்கு முன் பாரதி படம் வந்த பொழுது அந்த பாடல்களை கேட்ட ஒருத்தர் ‘புண்ணியமா போகும், பாரதியின் எல்லா பாட்டையும் ராஜாவை டியூன் போட்டு கொடுக்க சொல்லுங்கப்பா’ என்று எழுதி இருந்தார். இந்த பாடலை கேட்ட வேறொருவர் அதையே ‘திருவாசகம் பாட்டு எல்லாத்தையும் ராஜாவை டியூன் போட்டு கொடுக்க சொல்லுங்கப்பா' என்று உருக்கமாக வேண்டுகோள் விதித்திருந்தார். இசையும் உணர்வும் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்து போகும் வகையில் கலந்து லாவகமாய் வருவது ராஜாவின் இசையில் தான் அதிகம். அதிலும் ‘அடியவர் தொகை நடுவே’ என்று அந்த பாடகி (யார்?) பாடும்பொழுது குரலுடன் நம் உணர்வும் உருகி கண்ணீராகி விடுகிறது. இதைவிட பக்தியை இசையாக  உருக்கி செவி வழி புகுத்தி இசையை பக்தியாக மீண்டும் புகுத்த முடியுமா? ராஜாவுக்கும் மாணிக்கவாசகருக்கும் கொடி நன்றிகள்.

மூன்றாவதாக அதே தாரை தப்பட்டையில் வரும் தீம் பாடல். முன்னது பக்தி என்றால் இது முழுக்க திகிலடிக்கிறது! அதிலும் ஆலாபனையில் தாரை மேலோங்கும் பொழுது ஈடு கொடுக்கும் விதமாக தப்பட்டை உச்சஸ்தாயியில் இழுத்து கொண்டு போவது உள்ளே பிரட்டி எடுக்கிறது. இது முழுக்க தாரை மற்றும் தப்பட்டையில் மட்டும் ராஜா செய்திருக்கிறார். என்ன அசாத்திய திறமை. எனது தொழில் இல்லை வேலை என்று வரும் பொழுது இந்த திறமையில் பத்தில் ஒரு பங்கு நான் வெளி கொண்டு வந்தால் என் பணி முழுமை பெற்றது எனலாம்.

கடைசியில் நான் எதிர்பார்க்காத ஒரு இசையாளர் (செயன் ரோல்டன்?). ஜோக்கர் படத்தில் செல்லாம்மா என்ற பாடல். அற்புதமான நுண்ணுணர்வு பதியும் பாடல். அதற்கு இணக்கமாக பின் தாளத்தை அவர் தவிர்த்தது ஏற்பாக இருந்தது. அந்த இந்தி வரிகளின் நோக்கம் புரியவில்லை. படம் பார்த்த பொழுது கூட சூழ்நிலைக்கு தேவையாக தெரியவில்லை. கேட்க புதிதாக இருக்கும் என்று கொர்திருக்கலம்.  பாடல் தரத்திற்கு இதெல்லாம் தேவை இல்லை.

No comments:

 
Web Analytics